Why are we addicted to ultra-processed foods?

Ultra-Processed Food တွေကို ဘာကြောင့် စွဲလန်းသလို ဖြစ်လာတာလဲ?

Child and dog eating pasta

ဦးနှောက်၊ အစာချေစနစ်၊ Food Environment နဲ့ Eating Behaviour ကို ဆရာဝန်တစ်ဦးရဲ့ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ခြင်း

“ဗိုက်မဆာဘူး… ဒါပေမယ့် Chips တော့ စားချင်တယ်”

ဆေးခန်းမှာ လူနာတွေက တစ်ခါတလေ ဒီလိုပြောတတ်ကြပါတယ်—

“ဆရာ/ဆရာမ၊ ဗိုက်မဆာပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အချိုတစ်ခုခုတော့ အမြဲစားချင်နေတယ်။”

“Chips ဖွင့်လိုက်ရင် တစ်ထုပ်လုံးကုန်သွားတတ်တယ်။”

“ညဘက်ဆို Chocolate မစားရင် မနေနိုင်ဘူး။”

ဒီအတွေ့အကြုံကို “willpower မရှိလို့” လို့ တစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ရှင်းပြလိုက်ရင် အရေးကြီးတဲ့ biology နဲ့ behaviour အစိတ်အပိုင်းတွေ အများကြီးကျန်ခဲ့ပါလိမ့်မယ်။

ယနေ့ nutrition science မှာ Ultra-Processed Food (UPF) တွေ၊ အစားအစာရဲ့ palatability၊ eating rate၊ reward-related learning နဲ့ food environment တို့ဟာ စားသုံးမှုပမာဏနဲ့ eating behaviour ကို ဘယ်လိုသက်ရောက်သလဲဆိုတာကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အစမှာ terminology တစ်ခုကို သေချာခွဲထားဖို့လိုပါတယ်—

“UPF ကို စားချင်စိတ်ပြင်းတယ်” နဲ့ “food addiction disorder ရှိတယ်” ဆိုတာ တူညီတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။

Ultra-Processed Food ဆိုတာ ဘာလဲ?

Ultra-processed foods

Ultra-Processed Food ဆိုတဲ့ concept ဟာ NOVA food classification system နဲ့ ဆက်စပ်ပါတယ်။

UPF တွေမှာ အိမ်သုံးချက်ပြုတ်ရာမှာ ပုံမှန်အသုံးမများတဲ့ industrial ingredients နဲ့ additives အမျိုးမျိုး ပါဝင်နိုင်ပြီး၊ packaged snacks, sugary drinks, instant noodles, confectionery နဲ့ အချို့ ready-to-eat foods တွေဟာ ဥပမာများ ဖြစ်ပါတယ်။ WHO နဲ့ FAO ရဲ့ food-processing literature တွေမှာလည်း highly/ultra-processed foods ရဲ့ definition နဲ့ dietary implications တွေကို ဆွေးနွေးထားပါတယ်။

ဒါပေမယ့် “processed” ဖြစ်တာနဲ့ “unhealthy” ဖြစ်တာကို တန်းတူမထားသင့်ပါဘူး။

Pasteurization, freezing, fermentation, canning စတဲ့ processing methods တွေဟာ food safety, preservation နဲ့ accessibility အတွက် အရေးကြီးပါတယ်။

ထို့ကြောင့်—

Processed food ≠ automatically unhealthy food

ဆိုတာကို မှတ်ထားဖို့လိုပါတယ်။

ဒါဆို UPF တွေကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်စားချင်စရာကောင်းတာလဲ?

အကြောင်းရင်းတစ်ခုထက်မက ရှိနိုင်ပါတယ်။

အနည်းဆုံး အောက်ပါ mechanisms တွေကို စဉ်းစားလို့ရပါတယ်—

1. Food reward and reinforcement

2. Palatability

3. Energy density

4. Eating rate

5. Food texture and structure

6. Gut–brain signalling

7. Learned food cues

8. Stress and sleep

9. Food environment

1. Brain Reward System — အစားအစာက ဦးနှောက်ကို “ထပ်စားချင်” အောင် ဘယ်လိုသင်ပေးသလဲ?

အစားအစာစားတဲ့အခါ ဦးနှောက်ရဲ့ reward-related neural pathways တွေ activate ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ dopamine က အရေးကြီးတဲ့ neurotransmitter တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် “dopamine ဟာ pleasure chemical တစ်ခုတည်း” လို့ ပြောလိုက်ရင် အလွန်ရိုးရှင်းသွားပါတယ်။

Brain-reward system

Dopamine signaling ဟာ—

• motivation

• reward learning

• reinforcement

• cue-driven behaviour

တို့နဲ့လည်း ဆက်စပ်ပါတယ်။

ဥပမာ—

Chocolate → စားခြင်း → reward

ဆိုတဲ့အတွေ့အကြုံဟာ ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်လာရင် chocolate ရဲ့ အနံ့၊ packaging၊ အချိန်၊ နေရာ စတဲ့ cues တွေကို ဦးနှောက်က အဲဒီ reward နဲ့ ချိတ်ဆက်သင်ယူလာပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ chocolate ကို မြင်ရုံနဲ့ craving ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် တစ်ခါတလေ—

“ဗိုက်ဆာလို့ စားတာ” မဟုတ်ဘဲ “cue ကြောင့် စားချင်လာတာ”

ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

2. Hyper-Palatability — “အရသာကောင်း” တာထက်ပိုတဲ့အရာ

အစားအစာတစ်ခုရဲ့ palatability ဆိုတာ taste တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။

sweetness + saltiness + fat + flavour + texture + mouthfeel တို့ ပေါင်းစပ်မှုက အစားအစာရဲ့ sensory appeal ကို မြှင့်တင်နိုင်ပါတယ်။

Friends eating together

ဥပမာ—

• crispy chips

• creamy chocolate

• sweetened beverages

• soft baked snacks

  
  

စတဲ့ food products တွေမှာ sensory properties အမျိုးမျိုးကို တမင်ပေါင်းစပ်ထားပါတယ်။

ဒီလို food properties တွေဟာ eating behaviour နဲ့ energy intake ကို သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် “ထုတ်လုပ်သူတွေက လူတွေကို တမင် addiction ဖြစ်အောင်လုပ်ထားတယ်” ဆိုတဲ့ statement ကို evidence မလုံလောက်ဘဲ universal fact အဖြစ် မရေးသင့်ပါဘူး။

Food formulation နဲ့ reward-related eating အကြား ဆက်နွယ်မှုကတော့ လက်ရှိ research ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ area တစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။

3. Eating Rate — “ဘယ်လောက်စားသလဲ” နဲ့အတူ “ဘယ်လောက်မြန်မြန်စားသလဲ”

UPF အချို့ဟာ စားသုံးဖို့ အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။

ဖွင့်လိုက်တယ်။

စားလိုက်တယ်။

မျိုလိုက်တယ်။

ထပ်စားလိုက်တယ်။

ဒီလိုစားသုံးရလွယ်ကူတဲ့ food structure တွေက eating rate ကို မြန်စေနိုင်ပါတယ်။

2019 ခုနှစ် Cell Metabolism randomized inpatient feeding trial တစ်ခုမှာ adults 20 ယောက်ကို UPF diet နဲ့ minimally processed/unprocessed diet ကို တစ်ခုစီ ၂ ပတ်စီ စားသုံးစေခဲ့ပါတယ်။ Diet နှစ်မျိုးကို calories presented, energy density, macronutrients, sugar, sodium နဲ့ fiber စတာတွေကို အလားတူဖြစ်အောင် ဒီဇိုင်းလုပ်ထားပေမယ့် UPF diet ကာလအတွင်း participants တွေဟာ တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှ 508 kcal ပိုမိုစားသုံးခဲ့ပြီး weight gain လည်း ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီ study က UPF diet နဲ့ overeating ကြား causal mechanism ရှိနိုင်ကြောင်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် experimental evidence ပေးပါတယ်။

သို့သော် sample size သေးပြီး study duration တိုတာကြောင့် ဒီ result တစ်ခုတည်းနဲ့ UPF အားလုံးအတွက် universal conclusion ချလို့မရပါဘူး။

4. “Protein Leverage” ဆိုတာ ဘာလဲ?

နောက်ထပ် hypothesis တစ်ခုက protein leverage hypothesis ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီ theory အရ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ protein intake ကို energy intake ထက် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ regulate လုပ်နိုင်ပြီး protein density နည်းတဲ့ dietary environment မှာ protein requirement ပြည့်မီအောင် total energy intake ပိုတက်လာနိုင်တယ်လို့ အဆိုပြုပါတယ်။

UPF တွေအများကြီးပါဝင်တဲ့ dietary pattern တချို့မှာ protein density နည်းနိုင်တာကြောင့် ဒီ mechanism ကို စိတ်ဝင်စားလာကြတာပါ။

သို့သော်—

UPF craving နဲ့ overeating အားလုံးကို protein leverage တစ်ခုတည်းနဲ့ ရှင်းပြလို့မရပါဘူး။

Palatability, eating rate, energy density နဲ့ food environment တွေကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါတယ်။

5. Gut–Brain Axis — အစာအိမ်နဲ့ ဦးနှောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကားပြောနေပါတယ်

Gut-brain axis

အစားအစာစားပြီးတဲ့အခါ အူလမ်းကြောင်းက ဦးနှောက်ဆီကို signal အမျိုးမျိုး ပို့ပါတယ်။

ဥပမာ—

• gastric distension

• nutrient sensing

• gut hormones

• vagal signalling

• glucose/metabolic responses

စတာတွေ ပါဝင်ပါတယ်။

ဒီအတွက်ကြောင့် “calories တူရင် food အားလုံး physiological effect တူမယ်” လို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောလို့မရပါဘူး။

Food structure, digestion rate, nutrient composition နဲ့ eating speed တွေက satiety နဲ့ subsequent intake ကို သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။

UPF addiction research မှာလည်း brain–gut–microbiome axis ဟာ အရေးကြီးတဲ့ research area တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်လေ့လာနေပါတယ်။

6. Stress, Sleep နဲ့ Emotional Eating

လူတစ်ယောက်ရဲ့ food choice ဟာ physiological hunger တစ်ခုတည်းနဲ့ မဆုံးဖြတ်ပါဘူး။

Stress, sleep deprivation, emotional state နဲ့ learned habits တွေကလည်း eating behaviour ကို သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။

ဥပမာ—

Stress → chocolate

Movie → chips

ညအိပ်မပျော် → sugary drink

ဆိုတဲ့ association တွေ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်လာရင် food cue နဲ့ eating behaviour အကြား learned association တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် လူနာတစ်ယောက်က “ဘာကြောင့် ဒီအစားအစာကို မထိန်းနိုင်တာလဲ?” လို့ မေးလာရင်—

“ဘာစားသလဲ?” တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ“ဘယ်အချိန်မှာ စားချင်လာသလဲ?”

ဆိုတာကိုပါ မေးသင့်ပါတယ်။

7. “Food Addiction” လို့ ခေါ်လို့ရပြီလား?

ဒီအပိုင်းမှာ clinical language ကို သတိထားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

Craving ≠ addiction

Frequent UPF consumption ≠ clinical food addiction

UPF addiction ဆိုတဲ့ construct ကို လက်ရှိသုတေသနနယ်ပယ်မှာ တက်တက်ကြွကြွ ဆွေးနွေးနေကြပါတယ်။ 2024 review တစ်ခုမှာ UPF addiction နဲ့ပတ်သက်တဲ့ brain–gut–microbiome mechanisms, addictive-like eating နဲ့ withdrawal-related evidence စတာတွေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ထားပါတယ်။

2025 Nature Medicine commentary ကလည်း highly processed foods တွေဟာ addictive properties ရှိနိုင်မလားဆိုတဲ့ scientific debate နဲ့ public-health discussion တိုးလာနေကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီ field ဟာ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ scientific question မဟုတ်သေးပါဘူး။

2024 systematic review တစ်ခုမှာ UPF consumption နဲ့ food addiction/eating disorders ကြား association တွေကို တွေ့ခဲ့ပေမယ့် ပါဝင်တဲ့ studies တွေဟာ cross-sectional ဖြစ်ပြီး longitudinal evidence မရှိသေးတာကြောင့် causality နဲ့ directionality ကို သေချာမသတ်မှတ်နိုင်သေးကြောင်း authors တွေက ထောက်ပြထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် လူနာတိုင်းကို “food addict” လို့ label တပ်တာ မသင့်တော်ပါဘူး။

8. UPF နဲ့ Chronic Disease — Evidence က ဘာပြောသလဲ?

ဒီနေရာမှာ evidence level ကို ခွဲကြည့်ဖို့လိုပါတယ်။

2024 BMJ umbrella review က systematic reviews/meta-analyses တွေကို စုစည်းပြီး participants 9.8 million နီးပါး ပါဝင်တဲ့ pooled analyses 45 ခုကို သုံးသပ်ခဲ့ပါတယ်။

Greater UPF exposure ဟာ mortality, cardiovascular, metabolic, mental-health စတဲ့ outcome အများအပြားနဲ့ adverse associations ရှိခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် pooled evidence အများစုရဲ့ certainty ဟာ low သို့မဟုတ် very low ဖြစ်ပြီး၊ association ဆိုတာ causation နဲ့ တန်းတူမဟုတ်ပါဘူး။

ဒီအချက်က အရေးကြီးပါတယ်။

“UPF စားသူတွေမှာ disease ပိုများတယ်”ဆိုတာနဲ့“UPF တစ်ခုတည်းက disease ဖြစ်စေတယ်”ဆိုတာ မတူပါဘူး။

Dietary pattern, socioeconomic factors, physical activity, smoking, sleep, healthcare access နဲ့ အခြား confounders တွေက observational associations တွေကို သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။

9. WHO က ဘာပြောထားလဲ?

WHO ရဲ့ healthy-diet guidance မှာ healthy diet ကို adequacy, balance, moderation နဲ့ diversity အပေါ် အခြေခံပြီး fruits, vegetables, pulses, whole grains နဲ့ healthy protein sources များစွာ ပါဝင်တဲ့ dietary pattern ကို အလေးပေးထားပါတယ်။

Free sugars, unhealthy fats နဲ့ sodium များတဲ့ foods တွေကို ကန့်သတ်ဖို့လည်း အကြံပြုထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် clinical counselling မှာ—

“UPF လုံးဝမစားရ”

ဆိုတဲ့ absolute message ထက်—

“Overall dietary pattern ကို ပိုကောင်းအောင် ပြောင်းလဲပါ”

ဆိုတဲ့ message က ပိုအသုံးဝင်ပါတယ်။

10. ဒါဆို UPF ကို လုံးဝဖြတ်ပစ်ရမလား?

လူတိုင်းအတွက် တစ်မျိုးတည်းသော answer မရှိပါဘူး။

လူနာတစ်ယောက်မှာ UPF consumption က—

• total calorie intake တက်စေတယ်

• weight management ကို ခက်စေတယ်

• diabetes risk profile နဲ့ dietary quality ကို ထိခိုက်စေတယ်

• binge-like eating/craving ဖြစ်စေတယ်

ဆိုရင် လျှော့ချဖို့ clinically reasonable ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် dietary counselling ကို food purity test လို မလုပ်သင့်ပါဘူး။

အစား—

“What can we add?”

ဆိုတဲ့ approach ကို သုံးနိုင်ပါတယ်။

ဥပမာ—

• protein-rich foods

• vegetables

• fruits

• legumes

• whole grains

• nuts/seeds

တွေကို dietary pattern ထဲမှာ ပိုမိုထည့်သွင်းခြင်း။

လက်တွေ့ဘယ်လိုအကြံပေးမလဲ?

① Trigger ကိုရှာပါ

“ဘာစားလဲ?” ထက်—

“ဘယ်အချိန်မှာ စားချင်လာသလဲ?”

ကို မေးပါ။

② Food Environment ကို ပြောင်းပါ

Craving ကို အမြဲ willpower နဲ့တိုက်မယ့်အစား trigger food ကို အလွယ်တကူ မမြင်ရအောင်ထားခြင်း၊ healthier options ကို အလွယ်တကူရနိုင်အောင်ထားခြင်းက လက်တွေ့ကျပါတယ်။

③ Protein + Fiber ပါတဲ့ Meal ကို အခြေခံပါ

Balanced meals က hunger management ကို ကူညီနိုင်ပါတယ်။

④ Eating Speed ကို သတိထားပါ

အလွန်မြန်မြန်စားတာ၊ screen ကြည့်ရင်းစားတာတွေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။

⑤ Sleep နဲ့ Stress ကို မမေ့ပါနဲ့

တချို့လူနာတွေအတွက် “diet plan” ပြင်တာထက် sleep/stress pattern ကို ပြန်ပြင်တာက အရေးကြီးတဲ့အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

Doctor’s Take-Home Message

Ultra-Processed Foods ကို စားချင်စိတ်ပြင်းလာတာဟာ “ကိုယ့်မှာ willpower မရှိလို့” ဆိုတာထက်မက ရှိနိုင်ပါတယ်။

အစားအစာရဲ့ အရသာနဲ့ texture၊ စားရလွယ်ကူမှု၊ ဦးနှောက်ရဲ့ reward system၊ အလေ့အကျင့်၊ stress၊ အိပ်ရေးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ် food environment တွေက စားချင်စိတ်ကို သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်—

“ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုထိန်းချုပ်ရမယ်” လို့ပဲ မစဉ်းစားပါနဲ့။

အစား—

• 🥗 အာဟာရပြည့်တဲ့ အစားအစာတွေကို ပိုစားပါ

• 🥚 Protein နဲ့ fiber ပါတဲ့အစားအစာတွေကို meal တိုင်းမှာ ထည့်ပါ

• 🍎 အသီးအရွက်၊ ပဲ၊ whole grains နဲ့ minimally processed foods တွေကို ပိုရွေးပါ

• 🥤 Sugary drinks နဲ့ packaged snacks တွေကို နေ့စဉ် default food မဖြစ်အောင် လျှော့ပါ

• 🏠 အိမ်မှာ မကျန်းမာတဲ့ snack တွေကို အလွယ်တကူမမြင်ရအောင်ထားပါ

• 😴 အိပ်ရေးနဲ့ stress ကိုလည်း ဂရုစိုက်ပါ

• ❤️ တစ်ခါတလေ စားမိတာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့

ကျန်းမာရေးအတွက် အစားအစာတစ်မျိုးကို လုံးဝကြောက်ပြီးရှောင်ဖို့ထက်၊ နေ့စဉ်စားသောက်မှုပုံစံတစ်ခုလုံးကို ပိုကောင်းအောင် ပြောင်းလဲဖို့ က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

ကျန်းမာတဲ့အစားအသောက်ဆိုတာ Perfect ဖြစ်ဖို့မလိုပါဘူး။အများစုသောအချိန်တွေမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ရွေးချယ်မှုတွေကို ပြုလုပ်နိုင်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။

Frequently Asked Questions

Ultra-Processed Food ဆိုတာဘာလဲ?

Ultra-Processed Food (UPF) ဆိုတာ industrial processing နဲ့ formulation အဆင့်များစွာ ဖြတ်သန်းပြီး ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ food products အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး packaged snacks, sugary drinks, confectionery နဲ့ instant noodles စတဲ့ products တွေ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။

Ultra-Processed Food တွေကို ဘာကြောင့် စားချင်စိတ်ပြင်းလာတာလဲ?

Palatability, energy density, eating rate, food texture, reward-related learning, gut–brain signalling, stress, sleep နဲ့ food environment စတဲ့ factors အများအပြား ပေါင်းစပ်သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။

Ultra-Processed Food က Addiction ဖြစ်စေသလား?

UPF craving နဲ့ clinical addiction ကို တန်းတူမထားသင့်ပါဘူး။ UPF addiction/addictive-like eating ဟာ လက်ရှိတက်ကြွစွာ သုတေသနပြုနေဆဲဖြစ်ပြီး causality နဲ့ diagnostic boundaries တွေမှာ မေးခွန်းများရှိနေသေးပါတယ်။

Dopamine ကြောင့် Junk Food ကို စွဲလန်းတာလား?

Dopamine ဟာ reward learning, motivation နဲ့ reinforcement တွေမှာ ပါဝင်ပေမယ့် food craving ကို dopamine တစ်ခုတည်းနဲ့ ရှင်းပြလို့မရပါဘူး။

UPF စားသုံးမှုက Obesity နဲ့ ဆက်စပ်သလား?

ဟုတ်ပါတယ်။ Observational evidence မှာ greater UPF exposure နဲ့ obesity အပါအဝင် adverse health outcomes အများအပြားအကြား associations တွေ တွေ့ရှိထားပါတယ်။ Randomized inpatient feeding trial တစ်ခုမှာလည်း UPF diet က energy intake နဲ့ weight gain ပိုများစေခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် evidence အားလုံးကို causality အဖြစ် တန်းဖော်ပြလို့မရပါဘူး။

UPF ကို လုံးဝမစားသင့်ဘူးလား?

လူတိုင်းအတွက် UPF ကို လုံးဝဖြတ်ပစ်ရမယ်လို့ universal rule မရှိပါဘူး။ Overall dietary pattern, nutrient quality, portion size, frequency နဲ့ individual clinical context ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ WHO ကလည်း diverse, balanced diet နဲ့ unhealthy fats, free sugars, sodium များတဲ့ foods ကို moderation လုပ်ဖို့ အလေးပေးထားပါတယ်။

References

1. Hall KD, Ayuketah A, Brychta R, et al.Ultra-Processed Diets Cause Excess Calorie Intake and Weight Gain: An Inpatient Randomized Controlled Trial of Ad Libitum Food Intake. Cell Metabolism. 2019;30(1):67–77.e3.Randomized inpatient feeding trial; 20 adults.(https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31105044/)

2. Lane MM, Gamage E, Du S, et al.Ultra-processed food exposure and adverse health outcomes: umbrella review of epidemiological meta-analyses. BMJ. 2024;384:e077310.Umbrella review including 45 pooled analyses and approximately 9.9 million participants.(https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38418082/)

3. LaFata EM, Allison KC, Audrain-McGovern J, Forman EM.Ultra-Processed Food Addiction: A Research Update. Current Obesity Reports. 2024;13:214–223.Review of emerging evidence concerning UPF addiction and addictive-like eating.(https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38760652/)

4. LaFata EM, Moran AJ, Volkow ND, Gearhardt AN, et al.Now is the time to recognize and respond to addiction to ultra-processed foods. Nature Medicine. 2025;31:3586–3587.(https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40715815/)

5. Pereira T, Mocellin MC, Curioni C.Association between ultraprocessed foods consumption, eating disorders, food addiction and body image: a systematic review. BMJ Open. 2024;14:e091223.Important limitation: included studies were cross-sectional; longitudinal evidence was lacking.(https://bmjopen.bmj.com/content/14/12/e091223)

6. World Health Organization.Healthy Diet. WHO.Guidance on dietary diversity, balance, moderation and healthy food patterns.(https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/healthy-diet)

7. Food and Agriculture Organization of the United Nations.Ultra-processed foods, diet quality and human health. FAO. 2019.(https://openknowledge.fao.org/items/192942f3-98b8-4cb0-b612-f9a01d9a10d2)

8. Mozaffarian D.Regulatory Policy to Address Ultraprocessed Foods. New England Journal of Medicine. 2025;392:2393–2396.Perspective discussing the evidence and policy implications surrounding ultraprocessed foods.(https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40544430/)

9. Ludwig DS.Ultraprocessed Food on an Ultrafast Track. New England Journal of Medicine. 2025;393:1046–1049.Discusses the potential and limitations of the NOVA classification for public-health use.(https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40902193/)